„Wdowa Couderc” Georges Simenon

Georges Simenon to pisarz belgijski, który największą popularność zdobył dzięki serii kryminałów o komisarzu Maigrecie. Pisał również powieści psychologiczno-obyczajowe i jedną z nich jest właśnie „Wdowa Couderc”, niezwykła opowieść, która do tej pory była znana w naszym kraju tylko dzięki ekranizacji filmowej z 1971 roku.
Powieść poprzedzona jest znakomitą przedmową Paul’a Theroux, dzięki której dowiadujemy się wielu ciekawostek o autorze oraz o jego utworach. Simenon był pisarzem nietypowym. Pogardzał krytykami, dystansował się od środowisk literaturoznawczych, był cyniczny, kpiący i zuchwały. Przeciwnicy i wrogowie uważali go za przeciętnego i nałogowego pisarza (Simenon potrafił ponoć pisać od 60 do 80 stron dziennie). Dla wielbicieli, do których zaliczyć można między innymi samego Henry Millera, był świetnym autorem. Simenona tymczasem totalnie nie obchodziło, co piszą o nim inni i sam przyznał, że nawet w czasach przyjaźni z Millerem, nie przeczytał żadnej jego książki. Pisarzowi niczego w życiu nie brakowało. Ciągłe przeprowadzki do pięknych domów, wierna rodzina, liczne kochanki, ogromna biblioteka, wszelkie rozrywki i zachcianki, drogie samochody – miał wszystko.
Tym razem dzięki Simenon’owi przenosimy się na skąpaną letnim słońcem wieś we Francji. Jean, młody mężczyzna, który właśnie wyszedł z więzienia, spotyka w autobusie Tati, tytułową wdowę, kobietę nieustraszoną, twardą, władczą i przebiegłą. Młodzieniec nie ma przy sobie niczego, ani dokumentu ani bagażu, jednak, gdy oferuje wdowie swoją pomoc przy noszeniu pakunków, ona się zgadza i co więcej proponuje mu etat parobka w swoim domu. Tati, skłócona z rodziną, knująca ciągłe intrygi, szybko przywiązuje się do Jean’a. Chłopak bowiem niezmiernie przypomina jej syna, który odsiaduje wyrok w więzieniu, dlatego szybko zaczyna traktować go jako członka rodziny i panicznie boi się jego utraty. Jednak ta letnia, wiejska sielanka nie trwa wiecznie. Wszystko komplikuje się za sprawą rodziny wdowy oraz niekontrolowanych uczuć Jean’a do innej kobiety. Bohater gardzi samym sobą, ma poczucie nadchodzącej tragedii, powoli pogrąża się w mroku. To wszystko sprawia, że powieść nabiera charakteru egzystencjalnego.
Warto wspomnieć, że Simenon w czasie swojego życia napisał ponad 450 powieści i opowiadań. „Wdowa Couderc” ukazała się w tym samym czasie, co powieść „Obcy” Alberta Camus, jednak to ta druga zyskała sławę i rozgłos, a samego Simenona do końca życia zżerała zazdrość, że to właśnie młodszemu o dziesięć lat Camus, a nie jemu, udało się zdobyć literacką Nagrodę Nobla. Znajomość dzieł Camus jest obowiązkiem, czytanie Simenona ogromną przyjemnością – niezwykle dobrą, mądrą i ambitną rozrywką.

Autor: Georges Simenon
Tytuł: „Wdowa Couderc”
Wydawnictwo: W.A.B., październik 2010

Komentarze

komentarzy

Ten wpis został opublikowany w kategorii albert camus, georges simenon, henry miller, komisarz maigret, książki dla dorosłych, paul theroux, w.a.b., wdowa couderc. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.