Signum Temporis

Polskie Towarzystwo Informatyczne wydało niedawno książkę zatytułowaną „Polska informatyka: zarys historii”. Jej autorem jest Marek Hołyński, znany między innymi z książki “E-mailem z Doliny Krzemowej”, na którą składają się publikowane wcześniej w odcinkach teksty w “Nowej Fantastyce”. Marek Hołyński pracował na początku lat dziewięćdziesiątych w legendarnej firmie Silicon Graphics, w okresie od początku jej świetności aż do upadku, a przez całe swoje życie zajmował się pracą naukową, jak i działalnością popularyzatorską. “E-mailem z Doliny Krzemowej” czytałem kilkukrotnie zarówno z uwagi na ciekawą tematykę, jak i przede wszystkim ze względu na świetny styl i “lekkie pióro” autora. Publikacja przepełniona jest ciekawymi faktami i anegdotami, dlatego bez wahania sięgnąłem po jego nową książkę – “Polska informatyka: zarys historii”.

Pozycja wspaniale wpasowuje się we wciąż niegasnącą modę na tzw. “Retrocomputing”, czyli resentyment i fascynację historią starych komputerów. Odżyły kluby retro maszyn, pojawiają się strony internetowe i kanały na YouTube. Muzea i duże prywatne kolekcje idą już w dziesiątki, a ceny maszyn o parametrach niższych od współczesnej lodówki osiągają na internetowych aukcjach tysiące złotych. Wydawałoby się, że na ten temat zostało już wszystko powiedziane. Okazuje się jednak, że większość książek takich jak “Bajty Polskie” Bartłomieja Kluski i Mariusza Rozwadowskiego czy “Oni migają tymi kolorami w sposób profesjonalny” Piotra Mareckiego i Tomasza Cieślewicza skupia się na historii mikrokomputerów ośmiobitowych, znanych przeciętnemu Kowalskiemu. Historia informatyki w Polsce nie zaczęła się jednak w latach osiemdziesiątych w czasie boomu na komputery Atari czy Commodore. Dzięki książce “Polska informatyka: zarys historii” możemy szczegółowo prześledzić jej losy. Teoretycznie sprawa wydaje się dość prosta – rozpoczęła się wraz z początkiem i zakończyła z końcem PRL, a jej obraz wydaje się mocno przygnębiający. Marek Hołyński próbuje to trochę odczarować.